اخبار > با موضوع: بازخوانی مفهوم وثاقت و ضعف در نگاه رجالیان پیشین شیعه



 

کد خبر:٣٩٩٣٧٤بازدید:100تاریخ درج:يکشنبه ٢ ارديبهشت ١٣٩٧

 با موضوع: بازخوانی مفهوم وثاقت و ضعف در نگاه رجالیان پیشین شیعه

جلسه دفاع پایان نامه حدیثی برگزار شد

 

معاونت پژوهش مرکزتخصصی حدیث :

هفدهمین جلسه دفاع از پایان نامه حدیثی سطح سه با موضوع «بازخوانی مفهوم وثاقت و ضعف در نگاه رجالیان پیشین شیعه»  در تاریخ اول اردیبهشت سال نود و هفت برگزارگردید.

نویسنده این رساله دانش پژوه مرکز تخصصی حدیث حوزه جناب حجت الاسلام سید جواد یوسفی بودند که از محضر اساتید معظم سید علیرضا حسینی شیرازی بعنوان استاد راهنما و حضرت حجت الاسلام و المسلمین احسان سرخه ای بعنوان استاد مشاور بهره برده اند.

استاد داور این جلسه حضرت حجت الاسلام و المسلمین اکبر ترابی شهررضایی بودند که در اتمام جلسه نمره 17.5 را به این رساله علمی اختصاص دادند.

چکیده این پایان نامه جهت بهره مندی علاقه مندان به دانش حدیث اهلبیت علیهم السلام به شرح ذیل میباشد:

«ثقةٌ» و «ضعیفٌ» از مهم‌ترین و پُرکاربردترین واژگان در کتاب­های رجالی هستند. مفهوم این دو واژه در کتاب­های رجالی پیشین به‌طور جداگانه بیان نشده است. روشن است تنها از رهگذر کاربست واژگان «ثقةٌ» و «ضعیفٌ» در کلمات دانشمندان رجالی پیشین (تا عصر شیخ طوسی) می‌توان به مفهوم وثاقت و ضعف پی‌برد. جستجو در مصادر اولیه رجالی -رجال برقی، رجال کشّی، رجال ابن غضائری، رجال نجاشی، فهرست شیخ طوسی و رجال شیخ طوسی- نشان می‌دهد که برداشت متأخران از دو واژه «ثقةٌ» و «ضعیفٌ» به­ گونه فراگیر، صحیح و قابل دفاع نیست زیرا رجالیان پسین، راوی «ثقه» را به معنای راوی راست‌گو دانسته‌اند که محدوده اثباتی گفتار و إخبار او تنها سخنی را که به استادان خویش نسبت می‌دهد در برمی‌گیرد. همچنان­که مفهوم «ضعیفٌ» موجب کنار نهادن تمام روایات راوی «ضعیف» می‌گردد. حال‌آنکه در بررسی کارکردهای این دو واژه در نگاشته­ های نخستین رجالی نکات زیر دیده می‌شود:

نخست آنکه بین واژگان «ثقةٌ» و «ضعیفٌ» تقابل مفهومی برقرار است و در شناخت کارکرد این واژگان باید به این تقابل توجه نمود.

دوم آنکه گستره تخریبی ضعف -حتی در ضعیف­ترین راویان- به عدم پذیرش روایات منفرد و بدون قرینه محدود می‌گردد؛ ازاین‌رو گستره تخریبی ضعف راویان تضعیف شده بخشی از میراث حدیثی آنان را شامل می‌شود مگر در مواردی که تصریح به ضعف همه داده‌های حدیثی آن‌ها شده باشد.

سوم آنکه گستره اثباتی وثاقت تمام روایات راوی ثقه –حتی روایات منفرد وی- را در برمی‌گیرد. بازخوانیِ میراث ارزشمند رجالیان شیعه -که به توصیف راویان صاحب کتاب پرداخته­اند- به کشف دقیق مفهومِ توثیق و تضعیف می‌انجامد و نگاهی نوین در تعامل با روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام فرا روی حدیث پژوهان قرار می‌دهد. نگاهی که در آن مفهوم وثاقت جلوه­ای دیگر یافته، حجم بسیاری از روایات راویان ضعیف قابل استفاده خواهد بود.

 

 

 

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج